فرزاد بازگیر (متولد ۱۳۵۹)، فارغ‌التحصیل کارشناسی برق در گرایش مهندسی مخابرات، هنرمند و مدرس موسیقی با تخصص در نوازندگی سنتور و تنبور است. وی از سال ۱۳۷۶، فراگیری سنتور را نزد استادان برجسته‌ای چون حجت‌الله نقشبندی، غلامرضا تنهایی و استاد مسعودی آغاز کرد و هم‌زمان، مبانی تئوری موسیقی و هارمونی را نزد هوشنگ کامکار آموخت. از سال ۱۳۸۴ نیز آموزش تنبور را نزد استادان طاهر یارویسی، علی‌اکبر مرادی و حیدر کاکی پی گرفت و تمامی مقامات و تکنیک‌های این ساز کهن را فرا گرفت.

بازگیر سابقه همکاری با گروه «تنبورنوازان لاوچ»، بیش از ۲۰ اجرای صحنه‌ای در شهرهای مختلف، تدریس موسیقی مقامی تنبور در تهران، کرج، خانه تنبور و آموزشگاه‌های معتبر، و همچنین عضویت در هیئت داوران جشنواره‌های موسیقی تنبور را در کارنامه دارد. از جمله آثار منتشرشدهٔ او می‌توان به آلبوم‌های «زمکان» (۱۳۹۸)، «باوان» (۱۴۰۳) و قطعهٔ مستقل «چه‌و وه‌ رِی» اشاره کرد. وی همچنین مقالات متعددی دربارهٔ تاریخ، مقام‌ها و هنرمندان برجستهٔ تنبور در نشریات تخصصی منتشر کرده است.

نویسندگان

مجله آرت‌ویچ، مکانی برای تفکر و نوشتن درباره‌ی هنر.